Odpieluszkowanie

Jak mądrze i z szacunkiem do dziecka rozpocząć odpieluszkowanie?

Według naukowej literatury i badań nad rozwojem dzieci wiemy, iż w momencie osiągnięcia przez dziecko 18 miesiąca życia nawiązuje się widoczne połączenie wpływu dziecka na zwieracze w sposób świadomy. Oznacza to, że dziecko zaczyna czuć, że to ono steruje swoim ciałem. Jest w stanie na chwilę powstrzymać siusiu lub kupę.

To najlepszy moment, aby zacząć. Jednakże razem z tym okresem w parze powinniśmy obserwować:

  • zainteresowanie dziecka toaletą, dziecko chce wejść z dorosłym do wc
  • dziecko nie chce być przewijane na leżąco
  • pieluszka dziecka jest o wiele dłużej sucha
  • dziecko łapie się za pieluszkę, gdy robi siusiu lub kupę

To podstawowe elementy, jakie pojawiają się w tym okresie.


Co możemy zrobić, aby przeprowadzić odpieluszkowanie skutecznie i z radością dla dziecka?

  • Bądź uważna. Dziecko musi być w pełni zdrowia, aby rozpocząć główny etap odpieluszkowania.
  • Zaangażuj dziecko w sprawy toaletowe, pokazuj wc, spłuczkę, mycie rączek.
  • Jeśli przewijamy dziecko, angażujemy je w ten proces prostymi komunikatami: proszę potrzymaj pieluszkę, proszę zdejmij spodenki, teraz zmienimy pieluszkę. Te proste komunikaty będą bazą do dalszego etapu.
  • Pamiętaj, kiedy dziecko stoi stabilnie, zmieniamy pieluszkę na stojąco, a zaangażowanie dziecka w zmianę pieluszki poszerza jego świadomość w tym temacie, co ułatwi cały proces w kolejnym etapie.
  • Kiedy widzimy zainteresowanie dziecka toaletą, wprowadzamy literaturę dziecięcą związaną z ta tematyką.

Kiedy widzimy, że dziecko jest gotowe do odpieluszkowania, czyli przejawia większość zachowań opisanych powyżej potrzebujemy 3 pełnych dni, na całkowitą uważność dla tego tematu.
Trzy pełne dni, spokój i cierpliwość, to elementy jakie z naszej strony dajemy dziecku, wspierając proces naturalnego odpieluszkowania.

Jedynym czasem kiedy dziecko będzie miało jeszcze przez pewien czas, najczęściej 2 tygodnie, pieluszkę jest noc.

W dzień nakładamy dziecku majteczki.


Wieczorem w przeddzień zaplanowanych trzech dni, przygotowujemy z dzieckiem ubranka na kolejny dzień. W zestawie znajdą się majteczki i to omawiamy z dzieckiem. „Od jutra zamiast pieluszki będziemy nakładać majteczki, a siusiu i kupka będą trafiać do toalety” Poświęcamy chwilę na rozmowę.

Rozpoczynamy dzień od zdjęcia pieluszki i wysadzenia dziecka na toaletę z nakładką. Zachęcamy, by nie używać nocników, gdyż stanowią one kolejny element do późniejszego wyeliminowania.

Jeśli dziecko zrobiło siusiu, informujemy o tym, nie chwalimy i nie bijemy brawa. Mówimy po prostu: „zobacz siusiu trafiło do toalety”.

Jeśli zdarzy się tak, że siusiu owszem zrobi się, ale po zejściu z wc obok niego, mówimy jedynie: „Zobacz to jest siusiu, robimy je do toalety” I sprzątamy bez komentarzy.

Do sprzątania możemy zaangażować dziecko.


Ważne, aby zapisywać godziny wypróżnień dziecka przez te 3 dni bardzo dokładnie.

Wówczas widzimy co jaki czas dziecko oddaje mocz, aby móc dziecko zachęcać do toalety w odpowiednim momencie.  Dalej funkcjonujemy normalnie. Niezależnie od tego co się wydarzy: czy dziecko siusia co 15 minut, czy ma dłuższe przerwy: zachowujemy spokój, działamy normalnie.

Zadaniem pierwszego etapu, jest pomóc dziecku przejąć kontroli nad pęcherzem.

Ważne: dziecko musi wyrażać chęć nakładania majteczek, siadania na toaletę. Nie podchodzimy do odpieluszkowania wbrew dziecku, niczego nie robimy siłowo.

 

Odpieluszkowanie to nie trening czystości!

To rozwój mózgu dziecka, chwycenie kontroli nad swoim ciałem.

Każde odpieluszkowanie na siłę, z nagrodami i karami jest 100% powodem zaparć i wszystkich innych problemów z wydalaniem w  dorosłym życiu. Co więcej, każdy temat jaki pojawi się w okresie odpieluszkowania, jest dla nas informacją o emocjach dziecka.

 

Odpieluszkowanie jest porównywalne z nauką chodzenia i czytania, otwiera dziecku nowe możliwości.

 

Jeśli w okresie 18 miesięcy nie widzimy chęci ze strony dziecka do podjęcia odpieluszkowania, kolejne okno możliwości pojawi się po 24 miesiącu. Mamy wówczas przed sobą świadomego dwulatka, który w zasadzie czeka na ten moment. Jednakże stale pamiętamy, każde dziecko rozwija się inaczej. Naszą rola jest subtelnie wspomóc dziecko, dlatego też najważniejsze jest, aby sygnały gotowości wypływały od dziecka, nie od rodzica.

Ważne, aby zachować pełen szacunek do ciała dziecka w tym czasie, pokazując jednoznacznie, że wypróżnianie jest oznaką naszego zdrowia. Jemy, trawimy, przyswajamy i wydalamy. Warto ze starszym dzieckiem korzystać z dodatkowych publikacji pokazujących skąd się bierze siusiu i kupka. Nasz 2 latek skorzysta z tego na pewno.

Artykuł w tożsamej tematyce z dodatkowymi informacjami, znajdziecie tutaj